Tilburg Virtueel

...in cultuurbreedste zin

Naïef




Werkelijk waar, had ik niet gedacht, de dag van gisteren mee te maken. Superlatieven en scheldwoorden schieten tekort. De gedachtepolitie in deze mate te zien opereren in een onderwijsinstituut dat journalisten en vrije kunstenaars opleidt als wat we vandaag in Tilburg meemaken. Ik twijfel zelfs, het is zo idioot, is het waar of is het weer een hoax?

Kiest Fontys, één van de grootste onderwijsinstellingen van ons land er nu serieus voor om een generatie voor te leven dat als je ideeën morele verontwaardiging oproepen bij bestuurders, gemakzuchtige media en beslissers, dat dan je toekomst en baan op het spel staan? Dat er dan geen plek voor jou is in het maatschappelijk verkeer. Is dit serieus?

Is het echt waar dat een vrijdenker wordt ontslagen vanwege zijn controverse en de bekeerde, erudiete en geleerde doch ook controversiële ex-fraudeur zich een echte kerel toont en het ontslag van de vrijdenker niet pikt door dan ook zelf actief op te stappen bij diezelfde instelling (want hij mocht in principe blijven…).

De vrijdenker en de ex-fraudeur. De foto heb ik eerlijk gejat van de Volkskrant; dankjewel.

Twee Tilburgers die de randen van de moraal opzoeken en deze beschrijven, uit ervaring en uit grote denkkracht. Ik ontmoette Socrates in dit verband: “Hij (Socrates, de vrije denker) waarschuwt ook de juryleden die tegen hem hebben gestemd dat zij, door hem het zwijgen op te leggen in plaats van naar hem te luisteren, ze eigenlijk zichzelf meer kwaad hebben berokkend dan dat ze hem hebben aangedaan.”

Ergens hoop ik, diep in mijn hart, dat dit een fictie op de fictie is, een spiegel, een daad van absurdisme, om de heersende lafheid en zelfcensuur aan de kaak te stellen. Een hoax die reinigend werkt in het non-existente debat over vrijheid van meningsuiting.

Waarschijnlijk ben ik naïef.

Hier gaat het over, een artikel. Maar wie even Dautzenberg en Stapel googled, kan zijn lol op.