Tilburg Virtueel

...in cultuurbreedste zin

Morele grens



De Pollepel gaat dicht. Een echt Tilburgs Eethuis. Een eethuis dat ooit hoorde bij het werk van broodpater Poels. Naast La Poubelle (nu een commerciële handel in kringloopartikelen), de Traverse (inmiddels zo ver geïnstitutionaliseerd dat zelfs daklozen op de wachtlijst komen “tja, ze hoeven niet te blijven leven hè”, zei Gerrit Poels gisteren tegen mij toen hij merkte dat ik daarvan schrok. Wachtlijsten voor daklozen, hoe diep kan je zakken als ‘beschaafde’ en rijke samenleving) was daar nog het baken De Pollepel. Een eethuis dat sociale armoede te lijf gaat. Waar mensen met hart en ziel gezonde maaltijden verzorgen en een fijne sfeer. Niet alleen de bezoekers komen uit een isolement, ook de vele ‘verplichte’ en ‘ideële’ vrijwilligers.

Ach en misschien werd er al een tijdje niet handig met de centen omgesprongen. Kunnen andere organisaties beter de armoedebestrijding vermarkten.

Maar op het moment dat je tegelijkertijd ziet en leest dat politici en bestuurders maar wat graag met Gerrit Poels op de foto gaan, maar wat graag zijn naam ijdel gebruiken om zo Tilburg positief op de kaart zetten en ook zijn erfenis op deze manier gewoon verkwanselt. Dan verlies ik mijn vertrouwen (alweer).

Ik zie liever de vele mensen die heel veel woorden vuil maken, maar wel handelen met schone handen; dan al die ‘fatsoenlijke’ mensen die hun vuile handen wassen met mooie woorden, of nog erger woorden gebruiken om hun handen niet eens te laten bewegen.

Ook met klagen en populistische vragen die een regerende partij stelt aan haar wethouder, daar winnen we de oorlog niet mee.

Wel met Tilburgers die met dit nieuws een morele grens bereikten. Het niet langer accepteren dat de overheid aan de ene kant tonnen stukslaat met mismanagement en mislukte verhuizingen en aan de andere kant gewoon meer dan 100 mensen letterlijk in de kou laat staan voor net 100.000 euro per jaar. En niet alleen die mensen, maar ook gewoon hardvochtig afscheid neemt van een instituut. Zonder aantoonbaar moeite te hebben gedaan om De Pollepel krachtiger te maken. Poels zei gisteren tegen mij: “het wordt opgevreten door structuren. Dit zijn werken van het hart, die laten zich niet vangen in regels”.

Want ik zat gisteren ineens bij de broodpater thuis op de bank. Want ik had medestanders gevonden, gewoon op facebook. Eén hartekreet maakte zoveel energie los, dat er vervolgens een lawine is ontstaan.

Met de hulp van Quiet500, van de stichting Broodnodig van Gerrit Poels, van Georganiseerde-Weldaad, en van meer dan 10.000 Tilburgers die samenkomen in Heel Tilburg in één Groep en mijn eigen Jakkepoes. Met stille hulp van anderen.

En nu, nu steunen al bijna 1000 Tilburgers de actie. De actie om te zeggen: het is genoeg geweest. Zij laten hun harten en geweten spreken. De overheid toont zich een slecht huisvader van het gedachtegoed van Gerrit Poels dat zo wordt gewaardeerd en ijdel gebruikt. Klagen helpt niet, overnemen wel.

De Pollepel bevrijden van de verstikkende structuren waar winsten en regeltjes centraal staan. Waar mensen hun geweten sussen met gedachten als: het kon niet anders, zo zijn de regels, het is onverantwoordelijk.
Mensen hun sociale omgeving plotsklaps afpakken, dat is pas onverantwoordelijk.