Tilburg Virtueel

...in cultuurbreedste zin

Uitstel van executie



Het college van B en W blijft overigens van mening dat de Pollepel niet behouden hoeft te blijven voor Tilburg.

Dat is de zin die burgemeester en wethouders van Tilburg koppelen aan de mededeling dat De Pollepel tot juli open mag blijven. Zodat het personeel en de klanten kunnen wennen aan het idee dat het voorgoed verdwijnt. Uitstel van executie. Meer is het niet.

Dan gaan ze maar ergens anders naartoe… Opnieuw gaan de bestuurders van deze stad voorbij aan de waarde van De Pollepel. Omdat het hier niet alleen gaat om het vullen van magen, maar om het warmen van harten.

En wat ik al eerder zei; de vraag of het niet anders moet, slimmer, liever, handiger, dat is een andere.

De Pollepel is ontstaan vanuit de erkenning dat ieder mens behoefte heeft aan een sociale omgeving. Een behoefte? Het is een eerste levensvoorwaarde.

Een mensenbaby die niet wordt geknuffeld, sterft. Mensen hebben elkaar nodig om te kunnen zijn en te kunnen groeien, om te voelen dat je mens bent. Helaas leven we in een samenleving waar de ander soms helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Mensen die aan de randen van de samenleving bewegen, die we soms misschien liever niet willen zien. Maar we wel iets gunnen. Daarom zijn veel Tilburgers zo trots op het werk van broodpater Poels, omdat er met warmte en liefde wordt geholpen. Je slaapt gewoon beter, omdat je weet dat De Pollepel er is, zei ik laatst ergens. Je weet dat het er is en je stemt dus op een sociale partij in het vertrouwen dat dergelijke ‘sociale’ plekken in de stad ook veilig zijn. En je vertrouwt op historisch besef. Sommige plaatsen zijn vergroeid met een gemeenschap. Omdat het hart ook mee mag wegen als je het volk vertegenwoordigd.

Omdat je ook diep van binnen weet, dat ondanks alle inspanningen om 100% van de bevolking financieel redzaam en participerend rond te laten lopen, die 100% geen realiteit is. Waarom is dat een schande? Waarom pakt het College niet de reikende hand van de ongeorganiseerde burgerkracht die met Red de Pollepel is ontketend? Waarom voert ze niet met die burgerkracht het debat over de vraag waarom de mensen dit zo belangrijk vinden. Over de vraag of we met elkaar bereid zijn om uitgaven voor het bestrijden van armoede, ook sociale armoede niet langer te zien als een kostenpost. Maar als een investering in je medemens. En dat soms een voorziening niet eindigt in de kortste weg naar werk of meedoen, maar gewoon structuur biedt. En dat dat net zo belangrijk is voor de samenhang en liefde in je stad als de investering in een stevige en structurele voorziening waar kenniswerkers elkaar kunnen ontmoeten en geld kunnen verdienen.

Ontzettend veel mensen laten zien wel te willen investeren in hun medemens. Ook al leidt dat niet tot een zichtbaar economisch resultaat, maar wel meer lachende gezichten op straat. En heeft dus een ongeorganiseerde, liefdevolle en reikende hand uitgestoken.

Het dagelijks bestuur met een scherp ‘sociaal’ signatuur reageert door te volharden in haar standpunt dat het openhouden van De Pollepel niet valt onder de zorgtaken van de WMO, dus hoeft er geen bijdrage bij van de gemeenschap…