Tilburg Virtueel

...in cultuurbreedste zin

Lizards


De hagedissen komen
Hizza!
Zo pluk en ping; uit de hete Roomse rotsen voortvluchtig
Met flitsende beweegredenen,
bewegingen snel als berisping
Via de zee, in boten,
Bloed als boter, kroost en korst
Wat wacht ons in de zielige verwende landen waar wij vertoeven?
From these loads of lizards
Oh shit

Gewoon, een ander hex-perspectief, hagedissen
With magic powers are new witches
Nu al nuteloos alles wat we doen
Line-spacing options, aesthetic theory,
We’re dying in a fancy way,
Des te meer gezien hoe meedogenloos ze menen aan te vallen.

Zoals ik
A little boy, with funny teeth, with whisky,
I once was Desdemona’s apple but now
My opinions like crabs, are caught and smashed
Ik besta uit deeg, ik ben patsy
Dank je wel, you do understand, though burps en buitenwijken I cannot stand
I have been racing, in vrachtwagens, met zware ladingen
KLANG, ik geloof niet meer

‘s nachts worden de gebouwen paars
De magische zee zorgt ervoor,
Mits er langs de kust geboden wordt,
Wij zijn de zeedieren, zij de hagedissen.
Mijn brein in opslag, mijn brein met boogdak,
Ik de king crab plant mijzelf voort
De hagedissen wassen zich in meren en komen.
KLANG, ik geloof niet meer

How does it feel? How do I know? For I know only
The iron smaak of this kingly beer, de zachte klachten van exploderende pinda’s
(de hagedissen vallen zwaar als kikkerregen)
The loud protests of Deng Xiao Ping’s ghost, with his stitched on smile
The lizards are coming
With magic powers
I cannot stand this
Ik ben de koning der krabben so I walk sideways only

I think I have powers
I miniaturize people who follow me so they can see
The racist dances on other people’s shoelaces
Flashes tick by kisses creased, greasy faces
You think this is a waltz?
My shells are trapped in fidgety advice
They have uprooted themselves to the schmaltzy
Romance of the lock
And I’m still a crab
KLANG, ik geloof niet meer

With rough negatives fight fight the scaly hagedissen
A cough, bastards, might infect those who attack
But what the fock?
De hagedissen komen
Die dingen zijn voorbestemd
Zoals de bomen die zichzelf rooien om in de regen te dansen

Dinner didn’t know, the little boy with funny teeth, hex and hezbullah
Mijn booghal brein wist het wel
The sea spacing options are surrendering solos
Kisses creased open like chloroformed envelopes
The lizards are coming
Your might is misshapen, my might ook, my homus bolus
My wet abandoned peanuts and the new trees
Ik kan niet tegen de glimlachen van de Russen
KLANG, ik geloof niet meer

I cannot stand them; so there is an orchestral tinkling as I smash the china
En alle andere krabben dansen heen en weer zijwaarts.