Tilburg Virtueel

...in cultuurbreedste zin

Dorenda Verhaegen

Dorenda Verhaegen: een directe confrontatie
De aanleiding voor mijn werk is vaak een directe situatie waarin ik mij bevind, of bevonden heb. Ik vang deze situaties in mijn notitieboekje, pluis ze uit elkaar en vertaal ze uiteindelijk naar beeldend werk. Het medium van mijn voorkeur is video. Vaak toon ik deze video’s in een installatie. Ik maak via mijn werk gevoelens bespreekbaar, haal herinneringen op en ik laat mensen situaties verkennen en erkennen. Mijn werk is hierdoor een directe confrontatie met ons gevoel.

In mijn meest recente werk: I am/ was trying to catch a free bird, dat onderdeel uit maakt van de installatie Remember, zoek ik naar lotgenoten. Ieder mens heeft gevoelens, maar gevoelens zijn relatief en persoonlijk. Vanuit deze denkwijze ben ik in gesprek gegaan met verschillende mensen. Ik heb ze gevraagd wat er bij hen naar boven kwam bij de zin: I am/ was trying to catch a free bird. Hierbij onderzocht ik of hun gevoel vergelijkbaar was met het mijne. Ik constateerde dat de ondertoon overeen kwam, maar de persoonlijke verhalen uiteenlopend.

Uiteindelijk ben ik met de persoon die het dichtst bij mijn eigen verhaal kwam, gaan werken. Met deze man heb ik een video opgenomen waarin ik hem de situatie op een symbolische manier laat herbeleven. Dit doe ik in de gehele Remember installatie (afbeelding 1).

Recentelijk heb ik deel genomen aan het project Theatre of Changzhou in de NWE Vorst. Binnen dit project reisde ik naar de stad Changzhou. Ik woonde bij een aantal Chinese mensen en heb geproefd van het dagelijks leven. De ervaringen die ik hier opdeed, filmde ik. Eenmaal terug in Nederland heb ik geprobeerd de kijker te betrekken bij mijn beelden. Ik besloot een Chinese keuken te bouwen met Nederlandse spullen. Zo probeerde ik door Nederlandse spullen in een andere context te plaatsen, een Chinese omgeving te creëren (afbeelding 2).

In een andere ruimte waren levensechte vogels te zien. In de ruimte hingen een twintigtal kooien aan het plafond met hun deuren open. Met deze vogels symboliseer ik het Chinese volk. Vrijer dan tijdens het communisme maar nog steeds gevangen in hun denkwijze (afbeelding 3).

De films uit China waren geprojecteerd op de muren van deze ruimte. Door de toevoeging van materiaal (met ieder hun eigen verhaal) waren deze beelden meer dan een registratie van het dagelijks leven. Ze vertellen in het klein wat er in het groot aan de hand is.

In de film De Zesde Dag werk ik vanuit fictie. Vanuit een verhaal filterde ik de hoofdelementen: Liefde, lust en geloof. Door deze elementen kwam ik op het idee een hedendaagse versie van het scheppingsverhaal te maken. In de film zie je twee mensen die elkaar ontdekken in het bos. Er ontstaat er een liefdesspel dat de verschillende kanten van de liefde laat zien (afbeelding 4).

pijl-3uur