Tilburg Virtueel

...in cultuurbreedste zin

Hillemall nie nèh, dèh wel jèh, niedan...?!

Meestal heb ik overal verstand van. Zal wel met mijn verleden te maken hebben. Destijds was verstand klassengebonden en had ik dus altijd wel een standpunt. Of ik het er nu mee eens was of niet.
Pim Fortuyn had dat ook, kende ooit ook geen dilemmas. Hij draaide weliswaar op tijd revolutionair bij. Als marxist zou hij nooit virtueel op 26 zetels zijn gekomen. Van klassengericht naar marktgericht werd zijn adagium. Legde hem geen windeieren en ik weet dan ook zeker dat wat Pim betreft die Mall er was gekomen.

Of niet.

Ik twijfel zo vaak tegenwoordig. Maar dat 'geen ene moer' had meer te maken met het feit dat noch vóór- noch tégenstanders van de Mall mij ooit echt hebben kunnen overtuigen van hun absolute gelijk. Laat staan dat zij mij over de Mall konden trekken.

Daarom startte ik de website 'Another Brick in the Mall', een website met veel informatie over de Mall. Van zowel vóór- als tegenstanders. Mijn journalistieke inborst garandeerde een neutrale aanpak. En wie weet zou ook mijn deskundigheid worden opgestuwd.

Al snel kwam ik van een lauwe kermis thuis. Geheel in de traditie van totalitaire gedachtengoeden werd mijn site al in de eerste week door biofundamentalisten aangemerkt als propaganda vóór de Mall. Als vorser van literatuur over totalitaire ideologieën, wist ik direct waar de schoen wrong: objectieve informatie bestaat niet. Moskou, Peking, Rome en ja, nu ook in Tilburg: wie niet vóór mij was, was tégen mij. In post-totalitaire termen: wie niet tégen de Mall was, was dús voor de Mall.

Hoewel ik altijd wel een beetje een wat opstandig type ben geweest - ik ben allergisch voor mensen die vinden dat ik iets moet, die vinden dat ik iets moet vinden, ja, die zelfs middelen willen aanwenden om mij iets te moeten laten vinden - werd ik toch heen en weer geschud tussen een 'ach, laat maar komen die stomme Mall' en 'verdomme, nee, om de dooie dood niet!'.

Hoe vaak werd er niet een moreel appèl op mij gedaan? Door al of niet hooggeschoolde types die mij tegen mijzelf wilden beschermen, die mij wilden behoeden voor het grote kwaad van het consumentisme. Zoals Lou Keune. Professor. Je raakte toch weer onder de indruk van zoveel wetenschappelijk geweld. Goede argumenten ook. Argumenten die ik nog deelde ook. Evenwel argumenten die ik niet helemaal deelde. Ja, we worden opgezweept om eindeloos te consumeren. Tot we er bij doodvallen. Maar was die stomme AvenTura Brabant nou de ultieme aanzwengelaar van al dat consumeergeweld? AvenTura was toch goed beschouwd niet meer dan het verplaatsen van dat consumeren van de binnenstad naar ergens een plek in Tilburg-Noord? Ga ik nu méér consumeren? Ik had er het geld niet eens voor!

Gelukkig zei Keune erbij dat "de Mall een slecht signaal is". En dáár kon ik mij dan wel weer in vinden. Maar toch, wat mij betreft wéér niet overtuigend genoeg. Ik maak verdomme zelf wel uit of, wanneer en hoe ik consumeer of -minder. 
Ja, ik dreigde van de weeromstuit weer een voorstander te worden.
Gelukkig, daar was weer dat argument van al die miljoenen auto's die ons Tilburgs milieu zouden komen bevuilen. Toch?

Nee, ook dat argument kon mij niet volledig overtuigen. Vooral niet toen ik het argument te berde bracht dat over pakkumbeet tien jaar 90% van alle auto's hier klimaatneutraal zouden rondtuffen. En ik op dát argument niets meer terughoorde.
Ook de voorstanders van de Mall bleven volharden in matige overtuigingskracht. Werkgelegenheid? Mijn hoela! Drieduizend banen erbij, werd er geroepen. Zelfs na het verlies van al die banen in de binnenstad. Een onderbouwing van die bewering kon ik nergens terugvinden. En het zwakste argument: Tilburg zou er honderdduizenden bezoekers bij krijgen die de lokale economie met hun meegenomen vakantiegeld zouden komen versterken. No way... al die miljoenen kooptoeristen zouden hun auto bij de oude vuilstort geparkeerd hebben en zouden er om een uur of zeven weer met gang vandoor gaan. Ja, zo mogelijk zelfs met een grote boog om Tilburg heen.

In januari was ik er nog steeds niet helemaal uit. Van mij mocht die Mall er nog steeds best wel een beetje komen. Nee, ik was niet echt vóór die Mall. Maar ik dacht er nog steeds geen last van te zullen hebben. En ja, een economische versterking van de stad zou het natuurlijk weer wel zijn. Ten koste van wat middenstandsbelangen, maar ach, de vooruitgang moet je niet tegenhouden en ik kon nog steeds mijn geweten een beetje sussend houden met het feit dat veel middenstanders in de oorlog behoorlijk fout waren geweest en vast Wilders-posters in hun etalage zouden hebben opgehangen. En daarbij, wat een heerlijk perspectief: al die formulewinkels wég uit het centrum, op veilige afstand buiten de stad opgeborgen. Heel even liet ik mij verleiden tot dat perspectief van een binnenstad met leuke kleine winkeltjes, een keur aan restaurantjes, muziek- en theatercafeetjes.

Later dacht ik: ONZIN.

Als Tilburg behoefte zou hebben gehad aan al die voorgespiegelde kleine winkeltjes, aan die keur aan restaurantjes, muziek- en theatercafeetjes. Aan de Muziekzaal, waar het New York Philamonic de wereldpremière van 'Jesus Meets Mohammed' opvoert. Aan Theaters Tilburg (inmiddels overgenomen door Theater Carré), Theater Midi (beurtelings met André van Duyn, Paul de Leeuw en Adje met een eigen show), Cinecitta met alle premières van Cannes, Venetië en Berlijn...

Dan waren ze er al lang geweest. Een avonTura zou daar niks aan veranderen. Zou dat eindeloos gezeik in de gemeenteraad over geld voor cultuurvoorzieningen dan ineens opgehouden zijn?! 

Ik had er een hard hoofd in. Zeker niet toen ik bedacht dat al die Mall-bedevaarders na de aankoop van een Ikea-hemelbed écht niet de kinderen zouden gaan stallen bij de nachtopvang van het Poppentheater om een jazzsessie in Paradox bij te kunnen wonen.

Noch de PvdA, noch de VVD, noch welke politieke partij vóór de Mall dan ook heeft enig geluid laten horen hoe die natte droom gerealiseerd zou kunnen worden. Dat gebeurde dan gewoon? "Twiddehands Spullekes" in de V&D en Theo Maassen wekelijks een try-out in café Weemoed? (Even twijfelde ik weer: ok, als nou óók dat HapSnap-festival naar Tilburg-Noord zou verhuizen...)

Tsa, misschien had Frans Boekema een beetje gelijk toen hij stelde dat je een Mall niet door middel van een referendum aan het plebs moet voorleggen.
Maar aan wie dan wel? De gemeenteraad? Heeft u ooit een gemeenteraadslid zien terugkomen op een eerder ingenomen standpunt? Dat kijkt wel uit zich zelf op te zadelen met een brevet van eerder onvermogen.

Enfin, om kort te gaan, nu twijfel ik steeds minder.

De PvdA heeft mij niet kunnen overtuigen, het CDA heeft mij niet kunnen overtuigen, de VVD heeft mij niet kunnen overtuigen, de SP heeft mij niet kunnen overtuigen, de LST heeft mij niet kunnen overtuigen, GroenLinks heeft mij niet kunnen overtuigen. En D-66...? Ach, dat had Alexander maar moeten inzetten. De rest in de Tilburgse Gemeenteraad viel sowieso niet serieus te nemen.
Daarom heb ik mijzelf maar overtuigd. Met alle voor en tegens die ik tot mijn beschikking had. Ik heb dus toch maar gewoon tegen gestemd. En sindsdien gehoopt dat ik mijzelf daar maar van kan blijven overtuigen...