Tilburg Virtueel

...in cultuurbreedste zin

Eerste stap naar zaligverklaring pater Poels




Het zal een uniek evenement zijn zonder precedent: zaligverklaring bij leven. Als oud-misdienaar en ex-lid van de R.K. Verkenners BV voel ik het aan mijn wijwater dat dit is wat Pater Poels dreigt te overkomen nu hij zijn eerste wonder heeft verricht. Het onmogelijke deed hij altijd al direct, maar onlangs hebben de pater en zijn vrouw voor elkaar gekregen dat binnen 48 uur na hun verzoek om huisvesting er een zowat raadsbreed gesteunde motie lag en dat de gemeenteraad in een plotselinge, onverklaarbare golf van sociale daadkracht besliste dat het geweldig zou zijn als Poels het voormalig sociaal eethuis de Pollepel zou krijgen – dat overigens enkele weken daarvoor nog door dezelfde gemeente gesloten was.

Dit is om meerdere redenen een klein wonder en met dit artikel hoop ik ook Rome hiervan te kunnen overtuigen. Zo’n massale steun voor een kleinschalige alternatieve vorm van zorg door zoveel verschillende partijen hebben we in Tilburg nog nooit gezien. Integendeel, sinds de transitie schuift de gemeenteraad het liefst de zorgbudgetten linea recta door naar de grote aanbieders, heeft ze geen kennis van of tijd en belangstelling voor kleinschalige zorg, trekt ze subsidies en opdrachten in en sluit ze buurthuizen. Aan de andere kant worden maatschappelijke panden met valse argumenten ver onder de prijs verkocht aan reguliere commerciële ondernemers die ze kennelijk wel belangrijk vindt voor de stad.

Ik heb de afgelopen tien jaar de gevolgen hiervan aan den lijve mogen ondervinden, ik spreek uit ervaring. De door mij en mijn vrouw opgezette creatieve zorgwerkplaats Raakveld heeft al het mogelijke geprobeerd om tegen marktconforme prijzen van de gemeente te kopen of huren. Marktonderzoeken en bedrijfsplannen noch grote partners en financiers konden de gemeente zover krijgen dat er ook maar 1 pand geschikt bevonden werd voor kleinschalige zorg. Politieke partijen dienden wel moties in maar die werden weer even makkelijk door hen ingetrokken na toezeggingen van de wethouder om een en ander te bekijken of zelfs te overleggen.

Gemeentelijke panden vallen onder de verantwoordelijkheid van de afdeling Vastgoed. De ambtenaren hier gedragen zich als waren ze eigenaren van een makelaarsbedrijf dat winst moet maken, overigens volgens een door de raad vastgesteld beleid. Hen op andere gedachten brengen is mij onmogelijk gebleken. Voor de commissies Vestigingsklimaat en Perspectiefnota heb ik een pleidooi afgestoken om leegstaande gemeentelijke panden ter beschikking te stellen aan vernieuwende en kostenbesparende zorginitiatieven. Iets wat met de huidige lage rentestand maar heel weinig hoeft te kosten en waardoor de gemeente zijn zorg tot 25 % goedkoper zou kunnen gaan inkopen, daarbij ook nog recht doend aan het nieuwe adagium van ‘zorg dichtbij’. Geen enkele reactie op gekomen, van niemand. Men bezuinigt makkelijker op het aantal toegekende dagdelen en andere zorg met PGB’s dan te proberen de kosten hiervan te verlagen door innovatie.

Een reden voor de getoonde ommezwaai van de raad is wellicht dat Poels het pand niet voor zichzelf vraagt, maar voor zijn pleegkinderen die zijn werk willen voortzetten. Er is weinig afbreukrisico: geen bedrijfsplan dat afgeschoten kan worden, geen productieafspraak die niet gehaald kan worden, geen dwarsliggend bestemmingsplan, nee, enkel en alleen het imago, of zeg maar gerust de halo van Poels stuurt de besluitvorming. Een andere reden kan zijn dat de H. Geest op zijn voorspraak de politieke hersens verlicht heeft met de gedachte dat er toch wel heel veel mensen buiten de boot en op straat gaan vallen door het snijden in zorg en uitkeringen.

Wethouder Kokke heeft – zoals wethouders nu eenmaal doen - toegezegd de mogelijkheden te bekijken en te overleggen. Als hij, na (de cijfers) te hebben bekeken en (met de ambtenaren) te hebben overlegd, terugkomt met een ‘Helaas niet mogelijk’ vervalt het eerste wonder als zijnde de zoveelste geknapte luchtballon. Dan kan Gerrit terug afdalen naar zijn stervelingen, zijn volkje. Gaat de Pollepel in de toekomst echter dienen om zijn werk voort te zetten dan is er voorwaar een tweede wonder geschied en kan Pater Poels meteen door naar de heiligverklaring in Rome. Laat ons bidden om de vereiste wijsheid bij onze volksvertegenwoordigers.

Zjef Naaijkens, gastopinie Brabants Dagblad, 14 februari 2016